Rozdziały: [1], [2], [3], [4], [5], [6].

***

Nigdy nie naleÂżaÂłam do osĂłb, ktĂłre wpadajÂą w panikĂŞ.
W kaÂżdej sytuacji z zewnÂątrz byÂłam wyjÂątkowo opanowana. Tylko w Âśrodku targaÂły mnÂą emocje.
Rzadko zdradzaÂłam jakiekolwiek.
StaÂłam na Âśrodku pustego pokoju. DokÂładnie w tym samym miejscu, w ktĂłrym zniknĂŞÂła Cristy.
MinĂŞÂły trzy minuty odkÂąd Heather i Brittany poszÂły po nauczyciela. PrzydaÂłby siĂŞ krĂłtszy czas oczekiwaĂą.
„Pewnie schody siĂŞ przemieÂściÂły i idÂą naokoÂło” – pomyÂślaÂłam.
PodciÂągnĂŞÂłam nieco rĂŞkaw czerwonej bluzki. SprawdziÂłam godzinĂŞ na bogato zdobionym, srebrnym zegarku, spoczywajÂącym na moim nadgarstku.
1:04
Zaczê³am rozgl¹daÌ siê po pokoju. Znalaz³am w biurku o³ówek i delikatnie zaznaczy³am miejsce, w którym sta³a Cristy, zanim zniknê³a.
To dziwne.
To byÂł pokĂłj, w ktĂłrym spĂŞdzaÂłam duÂżo czasu. Od kilku lat czuÂłam siĂŞ w tym miejscu jak u siebie.
A teraz…
PrzeraÂżaÂł mnie.
WyszÂłam na korytarz i spojrzaÂłam na gĂłrnÂą framugĂŞ drzwi.
ZÂłotymi cyframi widniaÂł na niej numer pokoju. Dwunastka.


UsÂłyszaÂłam kroki i rozmowĂŞ osĂłb idÂących korytarzem.
PoznaÂłam gÂłosy Britt i Heather oraz pani profesor Werell, nowej nauczycielki eliksirĂłw.
WrĂłciÂłam do pokoju, a one weszÂły za mnÂą i delikatnie zamknĂŞÂły za sobÂą drzwi.
Stare zawiasy nawet nie skrzypnĂŞÂły.
PodejrzewaÂłam, Âże wystraszyÂły siĂŞ tego, co siĂŞ staÂło w tym pokoju.
- O co chodzi? – rzekÂła panna Werell patrzÂąc prosto na mnie. – MĂłw, bo one chyba zaniemĂłwiÂły. – dodaÂła.
- Bo my widziaÂłyÂśmy tutaj… - zaczĂŞÂłam. – chochlika – skÂłamaÂłam.
ChciaÂłam powiedzieĂŚ prawdĂŞ, ale coÂś na chwilĂŞ mnÂą zawÂładnĂŞÂło.
To coÂś nie chciaÂło, Âżeby nauczyciele wiedzieli. WyczuÂłam to.
Pomimo moich staraĂą, by powiedzieĂŚ, co tak naprawdĂŞ zaszÂło w tym miejscu, nie udaÂło mi siĂŞ tego uczyniĂŚ.
- ByÂł obrzydliwy i chciaÂł nas ugryŸÌ. – dodaÂła Heather kiwajÂąc gÂłowÂą.
To „coÂś” zawÂładnĂŞÂło teÂż niÂą.
MoÂżna byÂło zauwaÂżyĂŚ. Na chwilĂŞ po tych sÂłowach byÂła jakby nieobecna. Zaskoczona tym co powiedziaÂła.
Chocia¿ w sumie te¿ by³abym zaskoczona, gdybym powiedzia³a, ¿e chochlik znalaz³ siê w naszym pokoju tylko po to, ¿eby nas pogryŸÌ.
W koĂącu wtrÂąciÂła siĂŞ Brittany.
- Ale… to nie… - zaczĂŞÂła siĂŞ krztusiĂŚ.
£zy wzbiera³y siê w jej oczach. Nagle skuli³a siê wpó³, jakby ktoœ wymierzy³ jej mocny cios w brzuch.
Heather z³apa³a j¹ mocno za rêkê. Panna Werell podesz³a do dziewczyny i wycelowa³a w ni¹ ró¿d¿k¹.
UÂżyÂła zaklĂŞcia niewerbalnego, wiĂŞc nie wiedziaÂłam co wÂłaÂściwie robi.
ÂŁzy ciekÂły z oczu Britt.
Po chwili przestaÂła siĂŞ krztusiĂŚ. Dziewczyna usiadÂła na podÂłodze i ukryÂła twarz w dÂłoniach.
Heather przytulaÂła jÂą do siebie i mĂłwiÂła:
- JuÂż dobrze. Wszystko w porzÂądku.
Brittany spojrzaÂła na swojÂą kuzynkĂŞ.
- Gdzie jestem? – spytaÂła.
Profesor Weller przyjrzaÂła siĂŞ jej dokÂładnie, po czym wstaÂła, odgarnĂŞÂła blond wÂłosy z policzka i chÂłodnym, ale lekko zaniepokojonym tonem powiedziaÂła:
- Zabierzmy jÂą do skrzydÂła szpitalnego. ChodÂźcie.
Bez sÂłowa podniosÂłyÂśmy Brittany z podÂłogi i podtrzymujÂąc jÂą poszÂłyÂśmy za nauczycielkÂą do skrzydÂła szpitalnego.


ZostawiÂłyÂśmy koleÂżankĂŞ pod opiekÂą obudzonej przez nas pani Pomfrey.
Ja i Heather mogÂłyÂśmy porozmawiaĂŚ, gdy panna Werell postanowiÂła wrĂłciĂŚ do siebie i wznowiĂŚ akcjĂŞ „g³êboki sen”.
- SÂłuchaj… miaÂłaÂś takie wraÂżenie, Âże coÂś ma nad tobÂą wÂładzĂŞ? – zaczĂŞÂła Heather.
SpojrzaÂłam na niÂą.
- Wiem o co ci chodzi. – przyznaÂłam.
- MyÂślisz, Âże to samo staÂło siĂŞ Britt, tylko w wiĂŞkszym stopniu? – spytaÂła.
- Ja nie myÂślĂŞ. Jestem tego prawie pewna. – odpowiedziaÂłam.
Po kilku minutach przyszÂła pani Pomfrey ze swojÂą pacjentkÂą
- Wyjdzie z tego. MusiaÂła doznaĂŚ jakiegoÂś powaÂżnego szoku, ale raczej nie fizycznego. Nie ma guzĂłw, siniakĂłw ani zadrapaĂą. WyglÂąda mi to na amnezjĂŞ.
SpojrzaÂłam na Heather.
PrĂłbowaÂła stÂłumiĂŚ nadciÂągajÂące potoki Âłez.
Bezskutecznie.
OdeszÂłam od niej. Nie chciaÂłam widzieĂŚ jej pÂłaczu.
Energicznie machaÂłam rĂŞkami przemierzajÂąc korytarz.
NatknĂŞÂłam siĂŞ na Zygfryda.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony
Zaloguj się lub zarejestruj, żeby móc zagłosować.